ಭಾನುವಾರ, ಮೇ 29, 2011

ನೆನಪುಗಳ ಮಾತು ಮಧುರ -- ೮

(ಕಳೆದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ: ರಿಚರ್ಡ್ ಲೂಯಿಸ್ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಿತನಾಗಿ ಚರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಪಾದ್ರಿಯಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೈಸೂರಿನ ಫಿಲೋಮಿನಾ ಚರ್ಚಿಗೆ ಸೇರಿ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ದೈವಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾ ಬದುಕುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಐವತ್ತನೆಯ ವರ್ಷದ ಒಂದು ಸಾಯಂಕಾಲ ಯಾರೋ ಅವನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಮತ್ತಾರೋ ಅವನ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಕಿತ್ತು ಮಾಯವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತ ಆ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಚರ್ಚಿನ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಒಳಗೆ ಬರಲು ಬೇಡಿದ ಒಂದು ದೀನ ಸ್ತ್ರೀ ಕಂಠ ಕೇಳಿ ಬಂದು ರಿಚರ್ಡ್ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆಗೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಒಳಗೆ ಬಂದವಳು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಿಸ್ತೂಲು ಹಿಡಿದಿದ್ದು, ಅವನನ್ನು ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಯ ಕೋಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಕೂರಿಸುತ್ತಾಳೆ.)

ಶಿಲುಬೆಯ ಇಬ್ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿಸಿದ ಮೇಣದ ಬತ್ತಿಗಳಿಂದ ಬೆಳಕು ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ರಿಚರ್ಡ್-ನ ಮುಖದ ಒಂದು ಕಡೆಗೆ ಕಾಂತಿ ಬಂದಂತಿತ್ತು.

"ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದೆ; ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ನೋಡದೆ, ಯೋಚನೆ ಮಾಡದೆ ತೊಗೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರ. ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನ, ಬಯಕೆಗಳನ್ನ ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಶಮನ ಮಾಡಬೋದು ಅನ್ನೋ ಭರವಸೆ ನನಗಿತ್ತು. ನೆಂಟ-ಇಷ್ಟ-ಬಂಧು-ಬಳಗ, ದೈವದ ಕಡೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲ ಲೌಕಿಕ ಅಡ್ಡಿಗಳು, ತೊರೀಬೇಕಾದಂಥವು ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ ಆಗ. ಹೀಗೇ ಸುಮಾರು ವರ್ಷ ನಡೀತು. ಆದ್ರೆ ನನ್ನ ದೈವ ನಿಷ್ಥೆ ಯಾಕೋ ಪ್ರಕೃತಿ ವಿರುದ್ಧ ಗೆಲ್ಲಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ."
"ಪ್ರಕೃತಿ" ಎಂದು ಆ ಒಂದು ಪದವನ್ನು ಅನುಕರಣೆ ಮಾಡಿದಳು.
"ಹೌದು, ಪ್ರಕೃತಿ. ನನ್ನ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ನೀವು ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೋ..."
ಆ ಮಾತನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಡೆದು ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದಳು.
"ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆನೇ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಒಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಒಬ್ಬರು ಸೇರಿ ಸುಖವಾಗಿರೋದು ನೋಡ್ತಿದ್ದೆ. ಇವರ ಸಂಬಂಧಗಳು ಕ್ಷಣಿಕ ಇರಬೋದು, ಆದ್ರೂ ಎಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ರು. ಎಷ್ಟೇ ದೈವಾಧೀನ ಆಗಿದ್ರೂ, ಈ ಸುಖ ನನಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಕೊರಗು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬಲಿಯಕ್ಕೆ ಶುರು ಆಯ್ತು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನುಭವಿಸಿ ಆಮೇಲೆ ಬೇಡ ಅನ್ನಬೋದಾಗಿತ್ತು ಅನ್ನೋ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಹುಟ್ಕೋತು ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ. ಆತ್ಮ ಶಾಶ್ವತ, ಈ ದೇಹ ಅಲ್ಲ. ಹಾಗಿರೋವಾಗ, ಈ ದೇಹದ ಸುಖ ಅನುಭವಿಸಿದರೆ ಆತ್ಮಕ್ಕೇನೂ ಕಳಂಕ ಬರಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಧಾಟೀಲಿ ನನ್ನ ಯೋಚನೆ ಓಡಿತು. ಕೊಲ್ಲಬಾರದು,  ಕದೀಬಾರದು, ಇವೆಲ್ಲ ಭಗವಂತ ಮೋಸಸ್-ಗೆ ಹೇಳಿದ. ಆದ್ರೆ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಜೊತೆ ಸಂಬಂಧ ಇಟ್ಕೋಬಾರದು ಅಂತ ಹೇಳಿಲ್ಲವಲ್ಲ? ಆದ್ದರಿಂದ ಇದರಲ್ಲೇನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಅಂತ ನಾನು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದೆ. ಮಾರ್ಕ್ ಟ್ವೇನ್ ಒಂದು ಕಡೆ ಬರ್ದಿದಾನಲ್ಲ, 'ಮನುಷ್ಯರು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿರೋ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳು ಇಲ್ಲ. ಇದೆಂಥ ಸ್ವರ್ಗ?!' ಅಂತ.

ಭಾನುವಾರ-ಭಾನುವಾರ ಬಂದು ಹೋಗ್ತಿದ್ದ ಭಕ್ತರನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಎಷ್ಟೋ ಹುಡುಗಿಯರು; ಅವರನ್ನ ಚನ್ನಾಗೇ ಮಾತಾಡಿಸಿದೆ. ಆದ್ರೆ ಯಾರ ಜೊತೇಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಲಿಗೆಯಿಂದ ಇರೋ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಆ ಕಡೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರೆ ಅವರು ಚರ್ಚಿಗೆ ಬರೋದೇ ನಿಲ್ಲಿಸ್ತಿದ್ರು. ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಈ ಥರ ಕೊನೆಗೊಂಡಿವೆ. ನಾನು ಇವೆಲ್ಲಾ ಹುಷಾರಾಗಿ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದ್ರೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗಮನಿಸ್ತಾ ಬಂದ್ರು. ನನ್ನ ಬಲಹೀನತೆ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು; ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ನನಗೆ ಇನ್ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿ ವಾರ ಸಿಗೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಅಂದ್ರು. ಮೊದಲು ಇದನ್ನ ಛೀ ಮಾಡಿ ಬೇಡ ಅಂದಿದ್ದೆ; ಆದ್ರೆ ಅವರು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಹೀಗೇ ಪೀಡಿಸಿದ್ರು. ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ಬಲಹೀನತೆಗೆ, ಅವರ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಸೋತೆ. ಚರ್ಚಿನ ಹಿಂದಿನ ಗೇಟಿನ ಪಕ್ಕ ಒಂದು ರಸ್ತೆ ಹೋಗತ್ತೆ; ಅದರಲ್ಲೇ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಡೆದರೆ ಒಂದು ಓಣೀಲಿ ಪುಟ್ಟ ಮನೆ ಇದೆ. ಅದು ಆ ಮನುಷ್ಯನ ತಾತನ ಮನೆಯಾಗಿತ್ತಂತೆ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದ್ರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಆತ, ಜೊತೆಗೆ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬಳು. ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅಪ್ಸರೆ ಥರ ಕಾಣಿಸಿದಳು. ಬಾಗಿಲು ಎಳಕೊಂಡು ಹೊರಗೆ ಹೋದ ಆತ. ಭಗವಂತ, ಇದು ಪಾಪ ಆಗಿದ್ದರೆ ಕ್ಷಮಿಸು ಅಂತ ನಾನು ಬೇಡಿಕೊಂಡೆ.

ನನ್ನ-ಆತನ ಸಂಬಂಧ ಹೀಗೆ ಶುರು ಆಯ್ತು. ವ್ಯಾಪಾರ ವಲಯ ಕಟ್ಟೋದರಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕೈವಾಡ ಇತ್ತು ಆತನದ್ದು. ಎಫೆಮೆರಾ ಕಂಪನೀಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದ. ಆತನಿಗೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹ ಯಾಕೆ ಬೇಕಿತ್ತು ಅಂದ್ರೆ, ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಈ ವಲಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟ ಹಲವು ಮಂತ್ರಿಗಳು ಈ ಚರ್ಚಿಗೆ ಬರೋ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ರು. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಗೌರವ ಇಟ್ಟು, ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡೋ ಜನ ಆಗಿದ್ರು. ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ನಡಿಯೋ ಥರ ಆ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡು ಅಂದ; ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದೆ. ಆತನಿಗೆ ಅನುಕೂಲ ಆಗೋ ಹಾಗೆ ಕೆಲಸ ನಡೀತು; ಹಾಗೆ ಅಂತ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಸ್ನೇಹ ಕೂಡ ಮುಗೀತು ಅನ್ನಲಿಲ್ಲ ಆತ.

ರೇ ರಾಟ್ವೈಲರ್ ಆತನ ಮೂಲಕ ನನಗೆ ಭೇಟಿ ಆಗಿದ್ದು. ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಸಿಗದೇ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಅವನನ್ನ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರಕೊಂಡು ಬಂದ. ಅವನ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಗಿನೀ ಪಿಗ್ ಬೇಕಿತ್ತಂತೆ. ಅವರ ಈ ಪ್ರಯೋಗದಿಂದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೇದೇ ಆಗತ್ತೆ, ಆದರೂ ಸರ್ಕಾರ ಕ್ರಿಮಿನಲ್-ಗಳನ್ನ ಅವರಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಅಂತ ಕೊಡಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರು. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನಿಗೋಸ್ಕರ ಸಹಾಯ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಒಪ್ಕೊಂಡೆ. ಕೆಟ್ಟವರ ಮೇಲೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಏನು ತಪ್ಪು? ಆ ಪ್ರಯೋಗದಿಂದ ಒಳ್ಳೆ ಉಪಯೋಗ ಆಗತ್ತಲ್ಲ, ಏನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಅನ್ಕೊಂಡೆ. ಇದೇ ಕಂಫೆಶನ್ ಬೂಥಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹತ್ರ ಜನ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ಕೋತಾ ಇದ್ದರು; ಇದು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಅನಿಸಿದವರನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ರಾಟ್ವೈಲರ್-ಗೆ ಒಪ್ಪಿಸ್ತಿದ್ದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಆದಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕೋಣೆಗೆ ಏನೋ ಮಾತಾಡೋ ಸಲುವಾಗಿ ಕರೀತಿದ್ದೆ, ಅವರು ಬಂದಾಗ ಕಮ್ಯೂನಿಯನ್ ವೈನ್-ನಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾತ್ರೆ ಹಾಕಿ ಕುಡಿಸಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿಸಿ, ರಾಟ್ವೈಲರ್ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ದಾನ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ. ಅವರು ರಾಟ್ವೈಲರ್-ನ ಲ್ಯಾಬ್-ಗೋ ಅಥವಾ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ತಾತನ ಮನೆಗೋ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಿದ್ರು (ಅಲ್ಲೂ ಕೂಡ, ಒಂದು ಕೋಣೆ-ನ ಲ್ಯಾಬ್ ಥರ ಮಾಡಿದ್ರು. ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದವರನ್ನ ಚರ್ಚಿಂದ ಲ್ಯಾಬ್-ಗೆ ಸಾಗಿಸೋ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏನಾದ್ರೂ ಅನಾಹುತ ಆದ್ರೆ ಅಂತ ಇದನ್ನ ಎಮರ್ಜೆನ್ಸಿ ಲ್ಯಾಬ್-ಆಗಿ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಮಾಡಿದ್ದ). ಈ ಸರಬರಾಜು ಸುಮಾರು ದಿನ ನಡೀತು.

ನನ್ನ ಎಫೆಮೆರಾ ಗೆಳೆಯ ಒಂದು ದಿನ ಬಹಳ ನೊಂದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಹತ್ರ ಬಂದು 'ಫಾದರ್, ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹದ ಮೀರಿದೆ' ಅಂದ. ರಾಟ್ವೈಲರ್ ಲ್ಯಾಬ್ ಮುಚ್ಚಬೇಕು ಅಂತ ಕೋರ್ಟಿನ ಆರ್ಡರ್ ಬಂದಿತ್ತು. ಆದ್ರೆ ಇವರು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳೀದಿರೋ ಹಾಗೆ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು. ಅಂಥದ್ದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಸತ್ತಿರೋದು ಅವರಿಗಲ್ಲದೆ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತಂತೆ. ಯಾರು ಅಂತ ಅವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದ್ರೆ ಸಂಪರ್ಕ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯ ಮೀಡಿಯಾ-ಗೆ ತಿಳಿಸಿಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಬ್ಲಾಕ್-ಮೇಲ್ ಮಾಡಿದನಂತೆ. ಆ ಪರಿಸ್ಥಿತೀಲಿ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಒಬ್ಬರನ್ನ ಕರಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಚರ್ಚಿಗೆ. ಅದು....ನೀವು. 'ಬ್ಲಾಕ್-ಮೇಲ್ ಮಾಡ್ತಿದಾರೆ, ಫಾದರ್. ಯಾವ ದಿನಾನಾದ್ರೂ ನಾವು ಅರೆಸ್ಟ್ ಆಗಬೋದು. ಈ ಪ್ರಯೋಗ ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯೋ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂತು, ಈಗ ನಿಲ್ಲಿಸಕ್ಕಾಗಲ್ಲ. ಇವಳು...ಯಾವ ತಪ್ಪನ್ನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಆದ್ರೆ ನನಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ' ಅಂತ ಆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಹೇಳಿದ. ಅವನನ್ನ, ಅವಳನ್ನ....ನಿಮ್ಮನ್ನ ಬ್ಲೆಸ್ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿದೆ.

'ಫಾದರ್, ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಯೋಗ ನಡಿಯತ್ತೆ. ಮಾಮೂಲಿ ಜಾಗ. ನನಗೇನೋ ಇದು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗತ್ತೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ.  ಬಟ್ ನಾನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ಮೀಟಿಂಗಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ನೀವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಇವಳನ್ನ ಅವಳ ಮನೆಗೆ ವಾಪಸ್ ಬಿಡ್ತೀರಾ? ಅಡ್ರೆಸ್ ಕೊಟ್ಟಿರ್ತೀನಿ' ಅಂತ ಕೇಳಿಕೊಂಡ. ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ ಅಂತ ರಾಟ್ವೈಲರ್ ಲ್ಯಾಬ್-ಗೆ ರಾತ್ರಿ ಹೋದೆ. ನಾನು ಹೋಗೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕೋಲಾಹಲ ಆಗಿತ್ತು. ಪ್ರಯೋಗ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿತ್ತು ಅಂತ ಯಾರೋ ತಿಳಿಸಿದರು. ಅರ್ಧ ಮಾತ್ರ ಅಂತ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಂದ್ರು. ಏನು ಅಂತ ರಾಟ್ವೈಲರ್-ನ ಕೇಳಿದಾಗ ಅದೇನೋ ಒಂದು ದಿಕ್ಕಲ್ಲಿ 'ಬ್ರೇನ್ ಡೇಟಾ ಡಂಪ್' ಅಂತ ಏನೋ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಗಿತ್ತಂತೆ. ಅದೇ ಡೇಟಾ ವಾಪಸ್ ಹೋಗೋವಾಗ ಸರಿ ಹೋಗಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಸೋ, ನೀವು 'ಬ್ರೇನ್ ಡೆಡ್' ಥರ ಆಗಿದ್ರಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ. ಮೆದುಳೆಲ್ಲ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತಂತೆ. 'ಅದನ್ನ ಸರಿ ಮಾಡೋದು ನನ್ನ ಕೈಲಿ ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಾದ್ರೂ ಬಿಸಾಕಿ ಇವಳನ್ನ' ಅಂದ. ಆದ್ರೆ ಅವಳನ್ನ...ನಿಮ್ಮನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ. 'ನಾನೇ ಬಿಸಾಕ್ತೀನಿ' ಅಂತ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕರಕೊಂಡು ಹೊರಟೆ.

ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋ ದಾರೀಲೇ ಈ ಚರ್ಚಿದೆ. ಚರ್ಚ್ ಹತ್ರ ಇರೋವಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮಳೆ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣೋ ಅಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಚರ್ಚಿದ್ದರೂ ಒಳಗೆ ಬರಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಷ್ಟು ಜೋರಾದ ಮಳೆ. ಅಲ್ಲೇ ಕಾಣ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ತಾತನ ಮನೆಯೊಳಗೇ ನುಗ್ಗಿದೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು. ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನ ತೆಗೆದು ಹೊಸದನ್ನ ಹಾಕೋದಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ನಿಮ್ಮಷ್ಟು ಚನ್ನಾಗಿರೋರನ್ನ ನಾನು ನೋಡೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಅಮಾನುಷ ಕಾಮ ನನ್ನನ್ನಾವರಿಸಿತು. ಆಗ...ನೀವು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ್ದರ ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಕೊಂಡೆ."

ಹೊರಗೆಲ್ಲೋ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ವಾಹನಗಳು ಹೋದ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಚರ್ಚಿನೊಳಗೆ ಹೃದಯದ ಮಿಡಿತವೂ ಕೇಳಿಸುವಂತಹ ಮೌನ. ತನ್ನ ಸುದೀರ್ಘ ಕಂಫೆಶನ್-ಅನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಒಂದು ಕಾಗದವನ್ನು ತಳ್ಳಿದಳು. ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಡಾಕ್ಟರ್-ರ ವರದಿಯಿತ್ತು; ಅವಳನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರ ಮಾಡಿದುದರ ಬಗೆಗಿನ ವರದಿ. ಅವಳ ಮೈಯ್ಯಿಂದ ಸಿಕ್ಕ ರೇಪಿಸ್ಟ್-ನ ಡಿ-ಏನ್-ಏ ತನ್ನ (ರಿಚರ್ಡ್-ನ) ಡಿ-ಏನ್-ಏ-ಅನ್ನು ಹೋಲುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. "ಹೇಗೆ...?" ಎಂದು ಕೇಳಲು ಹೋದ ರಿಚರ್ಡ್-ನಿಗೆ ಆ ಸಾಯಂಕಾಲ ತನ್ನ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಯಾರು, ಏತಕ್ಕೆ ಕಿತ್ತೊಯ್ದರು ಎಂದು ಅರಿವಾಯಿತು.

"ಆಮೇಲೆ?" ಎಂದು ಅವಳು ಕೇಳಿದಳು.  ಆ ಕರ್ಣಕಠೋರ ಕತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಯೂ ಅವಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಬಿರುಸಾಗಲಿ, ಕೋಪವಾಗಲಿ ಗೋಚರವಾಗಲಿಲ್ಲ.
"ಆಮೇಲೆ...ನನ್ನ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ನಾನೇ ಹೇಸಿದೆ. ಆ ಮನೇಲಿ ಈ ಥರದ ಕೆಲಸಗಳು ನಡೆದಿದ್ರೂ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ್ದ ಹುಡುಗಿಯರ ಜೊತೆ ಯಾವತ್ತೂ ಇಲ್ಲ. ಏನು ಮಾಡೋದು ಅಂತ ಬಹಳ ಯೋಚಿಸಿದೆ, ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನ ತಿದ್ದೋದಕ್ಕೆ ಯಾವ ದಾರಿ-ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. 'ಈ ಘಟನೆ ಆಗದೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ...' ಅನ್ಕೊಂಡೆ. ತಕ್ಷಣ ನನಗೆ ಐಡಿಯಾ ಹೊಳೀತು. ಘಟನೆ ನಡೆದಿರೋದು ಗೊತ್ತಿರೋದು ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ನಿಮಗೆ ಮಾತ್ರ (ನಿಮಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ರೆ ಅದೇನೋ ಸಬ್-ಕಾನ್ಷಿಯಸ್ ಅಂತಾರಲ್ಲ, ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಇದರ ಅರಿವಾಗಿರಬೋದು ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡೆ). ನೀವು ಇದನ್ನ ಮರಿಯೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಆಯ್ತಲ್ಲ ಅಂತ ಯೋಚಿಸಿದೆ. ನಾನು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಆ ಮನೆಯ ಒಂದು ಕೋಣೆ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಲ್ಯಾಬ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ರು, ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಮತ್ತೆ ರಾಟ್ವೈಲರ್. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಬೆಡ್ಡಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಮಲಗಿಸಿದೆ. ಅವರು ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡೋದನ್ನ ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ನೋಡಿದ್ದೆ. ಅದೇ ಥರ, ಆ ಕೋಣೇಲಿದ್ದ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನ ಬಳಸಿ ನಿಮ್ಮ ಮೆದುಳಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾದನ್ನೂ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್-ಗೆ ಹಾಕಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಮೆದುಳು ವೈಪ್ ಆಯ್ತು. ಆದ್ರೆ ನಾನು ಏನೋ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿರಬೇಕು, ಯಾಕಂದ್ರೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್-ಇಂದ ನಿಮ್ಮ ತಲೆಗೆ ಅದೇನೋ ಡೇತಾ ಅಪ್ಲೋಡ್ ಆಗಕ್ಕೆ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಅದು ಮುಗಿಯೋ ತನಕ ಏನು ಮಾಡಕ್ಕೂ ನಾನು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅದಾದ ತಕ್ಷಣ, ಹೊರಗೆ ಮಳೆ ಕಮ್ಮಿ ಆಗಿರೋದು ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಕರಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಕಡೆ ಹೊರಟೆ. ಆದ್ರೆ ಅಶೋಕ ರಸ್ತೇಲಿ ಹೋಗ್ತಿದ್ದಾಗ ಪೋಲೀಸರ ಗಾಡಿಯೊಂದು ಕಾಣಿಸ್ತು. ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಇನ್ನೊಂದು ಬಂತು. ನನ್ನ ವಿಧಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ಅದೇ ಬೀದೀಲಿ ಯಾವುದೋ ಡ್ರಗ್ ಮಾರೋನ ಮೇಲೆ ರೇಡ್ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಪೊಲೀಸರು ಅವತ್ತೇ ಬಂದಿದ್ರು. ಏನು ಮಾಡಕ್ಕೂ ತಲೆ ಓಡದೆ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಅಲ್ಲೇ ಒಂದು ಮೋರಿ ಪಕ್ಕ ಮಲಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿದೆ."

ಅಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಿದ ರಿಚರ್ಡ್-ನಿಗೆ ಹೆಗಲ ಮೇಲಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಭಾರವೊಂದನ್ನು ಇಳಿಸಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ದೀರ್ಘ ಉಸಿರೊಂದನ್ನು ಎಳೆದು ತನ್ನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ.
"ಈ ಪೆನ್ನುಗಳ ವಿಚಾರ ಏನು ಗೊತ್ತು ನಿಮಗೆ?" ಎಂದು 'ಎಟರ್ನಲ್ ಇಂಕ್ಸ್' ಪೆನ್ನೊಂದನ್ನು ಅವನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದಳು.
"ಅದಾ? ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಆ ಪೆನ್ನು ಇಷ್ಟ ಅಂತ ನನಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು. ಅವತ್ತಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಇದನ್ನ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಪ್ರೆಸೆಂಟ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ. ಈ ವರ್ಷವೂ ಹಾಗೇ. ಆದ್ರೆ ಈ ವರ್ಷ ರಾಟ್ವೈಲರ್-ಗೂ ಒಂದು ಪೆನ್ ಹೇಳಿದ್ದೆ."
"ರಾಟ್ವೈಲರ್ ಎಲ್ಲಿದಾನೆ ಈಗ?"

ರಿಚರ್ಡ್ ರಾಟ್ವೈಲರ್-ನ ಲ್ಯಾಬಿನ ಸಧ್ಯದ ವಿಳಾಸವನ್ನು ಆ 'ಎಟರ್ನಲ್' ಇಂಕಿನಲ್ಲೇ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟ. ಆ ಚೀಟಿಯನ್ನು ಜೇಬಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದಳು.
"ಫಾದರ್, ನಿಮ್ಮ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆ ಕೇಳಿದೆ. ಫರ್ಗಿವ್ ಮೀ, ಐ ನೋ ನಾಟ್ ವಾಟ್ ಐ ಡೂ."

ರಿಚರ್ಡ್ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ.

***********************************************************

ಬೆಳಗಿನ ಆರು ಗಂಟೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಚರ್ಚಿನ ಹೊರಾಂಗಣವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಚ ಮಾಡುವುದು ನಾಗರಾಜನ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು. ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಚರ್ಚಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಗೌರವವಿತ್ತು. ತನ್ನ ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಚರ್ಚು ಎಷ್ಟೋ ಹಣ ನೀಡಿತ್ತು; ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಚರ್ಚನ್ನು ಸ್ವಚ್ಚವಾಗಿಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾಗರಾಜ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೊರಗೆಲ್ಲ ಶುಚಿ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಒಳಗಿನ ಕೆಲಸ. ದಿನವೂ ಆರು ಗಂಟೆಗೆ ಫಾದರ್ ಲೂಯಿಸ್ ಚರ್ಚಿನ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆಗೆದು ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಬೆಂಚುಗಳನ್ನು, ನೆಲವನ್ನು ಒರೆಸುವುದು. ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಫಾದರ್ ಲೂಯಿಸ್ ಬರುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತ ನಾಗರಾಜ. ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದೇ ಇರುವುದನ್ನು ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ಗಮನಿಸಿದ; ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ಒಳಗೆ ಹೋದ. ಎಲ್ಲ ದೀಪಗಳೂ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೊರಗಿನ ಕ್ಷೀಣ ಬೆಳಕನ್ನು ಸದೆಬಡಿದು ಒಳಗಿನ ವಿದ್ಯುದ್ದೀಪಗಳು ಚರ್ಚಿನ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದವು. ನೇರವಾಗಿ ಯೇಸುವಿನ ಮೂರ್ತಿಯ ಕಡೆ ನಾಗರಾಜನ ಗಮನ ಹಾರಿತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇ ತಡ ಚೀರತೊಡಗಿದನು. ಹಾಗೇ ಕೂಗುತ್ತ ಹೊರಗೋಡಿದ.

ಯೇಸುವಿನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತ ಬೃಹತ್ ಶಿಲುಬೆಯ ಮುಂದಿದ್ದ ಮಾನವ ಗಾತ್ರದ ಶಿಲುಬೆಯೊಂದರ ಮೇಲೆ, ಮೊಳೆಗಳಿಂದ ಇರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಸಕಲ ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ರಕ್ತ ಕಾರುತ್ತ, ಆ ರಕ್ತದಿಂದಲೇ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನೂ ನೆಲವನ್ನೂ ತೊಯ್ದು, ಫಾದರ್ ರಿಚರ್ಡ್ ಲೂಯಿಸ್-ರ ಮೃತದೇಹ ಭೀಷಣ ಸ್ವಾಗತ ಕೊರುತ್ತಿತ್ತು.

2 ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳು: